Wie gaat er elke dag met plezier naar school? Niemand toch!? Zelfs Micky Fleur en Daan niet. Om nog maar te zwijgen van Meester en Juf. Meestentijds verlopen de lesuren relatief gladjes. Het is en blijft hard werken - RESPECT voor alle meesters en juffen!! - drie kinders die beurtelings aan het werk gezet moeten worden, uitleg moeten krijgen over te maken les en met vragen komen over wat er nu precies bedoeld wordt.
Vier weken zijn we met school bezig. Zodra het even kan doen we een lesprogramma van taal en rekenen. De rest doen we tijdens de reis: topografie van Zuid-Amerika, geschiedenis van de ontdekking van Amerika, de conquestadores en Simon Bolivar, de slavenhandel en Inca's, de dictaturen van Zuid-Amerika, de Dwaze Moeders - er is zoveel te vertellen over dit continent. En Engels doen we tijdens onze lange reizen - op het vliegveld of in de bus. En inderdaad, lesstof gaat zoveel meer leven als je het direct kunt toepassen!
Afleiding genoeg
Toch is niet alles Hosannah en jubeldejuub! Micky heeft wat meer moeite met rekenen, dus die krijgt daar wat extra aandacht voor - en het valt dan niet altijd mee de juiste toon te vinden (understatement). Daan heeft wat meer moeite met snel schrijven, dus zijn taallessen kosten wat meer tijd. Fleur heeft af en toe wat moeite met de motivatie. Het is allemaal niet zo gek natuurlijk: wie krijgt er nu les in de buitenlucht met broer en zussen om je tegen aan te bemoeien op elk wenselijk moment. En kijk een vlinder! en ik heb het warm, mag ik zwemmen? en wat gaan we zo doen? En je vader en moeder die spelen dat ze meester en juf zijn, maar dat natuurlijk helemaal niet zijn! En de wetenschap dat al je vriendjes en vriendinnetjes nog gewoon vakantie hebben...
Geen wonder dat onze schooltijd af en toe ontaard in schoolstrijd! Tot ongenoegen van de werkvloer. Het lerarencorps heeft inmiddels unaniem besloten dat zij zich niet langer geroepen voelen als leerplichtambtenaar op te treden om de leerplicht te handhaven. Er worden hogere machten aangeroepen als Maslov. De grootste motivatie van de mens is zelfontplooiing. Maar dan mot je 't wel wíllen! Daarom heeft men besloten tot een ietwat onorthodoxe aanpak: als iemand geen zin meer heeft naar school te gaan, dan gaat ie maar helemaal niet meer. De consequenties zijn voor eigen rekening en inmiddels overduidelijk! Het is in andere klassen vast ook gezellig...
Die veranderde opstelling heeft tot een wonderbaarlijke omslag geleid. De kinderen staan inmiddels om het hardst te springen als we zeggen dat we met school gaan beginnen - voor wie er wil tenminste. Heb je een vraag, kom maar bij meester of juf, wij komen niet meer bij jou. Inmiddels werkt onze school 'De Wereldvogels' nu een week conform deze nieuwe mamoetwet en de eerste toetsen zijn met groot succes afgerond. De kinderen liggen goed op schema en de resultaten zijn uitstekend.
Extra vakken
De buitenschoolse activiteiten die wel onder het curriculum vallen stuiten overigens op geen enkele vorm van weerstand. De hoeveelheid nieuwe dieren is niet meer te tellen. We hebben Darwin in praktijk gezien bij aapjes die 600 km bij elkaar vandaan leven, en nét even andere bakkebaarden blijken te hebben. En we zijn bijna door de voorraad boeken heen - ieder leest een tot twee boeken per week. Daarom hebben we gevraagd een verhaal voor elkaar te schrijven. Fleur heeft inmiddels al een verhaal van 8 bladzijden, met illustraties, wat zij met haar leven beschermd voor de andere twee. Ook leveren Micky Fleur en Daan om beurten een bijdrage aan ons reisboek (leuk idee van je Jet!). We worden getrakteerd op prachtige tekeningen en kleurrijke verhalen. In de bus wordt volop gedanst en gezongen en we binnenkort gaan we serieus aan de slag met het componeren van ons eigen wereldreizigerslied.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten