Terwijl alle Nederlandse kinderen vakantie vieren, hebben wij onze eerste wereldschooldag gehad. Het begon met het uitstallen van alle boeken, schriften en hulpmaterialen. Een koffer vol - onze enige koffer en zwaarste reisatribuut. We wisten het eigenlijk al, maar zo uitgestald op tafel vormde zich een uitdagende hoeveelheid. De foto's spreken boekdelen!
T-shirts aan
"Klein beginnen" was het motto, dus eerst een leuk werkschrift uitzoeken. De kinderen hebben de eigen boeken bekeken en doorgebladerd - meester en juf de bundels met instructies. Bijna nog vergeten de speciaal gemaakte wereldschool t-shirts aan te trekken, maar met die eenmaal aan was het duidelijk: nu begint het echt! Een vreemd gevoel van opwinding maakte zich van ons meester: we gaan samen schooltje spelen! En we gaan het de komende maanden samen tot een goed eind brengen - dat weten we zeker!
Omgangsvormen
De eerste les - waarmee te beginnen? "Wat vind je de leukste vakken?" Fleur en Daan wilden graag rekenen, Micky begrijpend lezen. Om de beurt even uitleggen wat de bedoeling was, Micky aan de opdrachten zetten, even bij Daan langslopen om te zien hoe het bij hem gaat en weer terug naar Micky om te zien hoe het gaat. Het is vooral nog even wennen aan de omgangsvormen. "Doe je dat normaal ook in de klas tegen juf of meester? Nee, dan doen we het hier ook niet. We zijn even niet je vader of moeder, maar je meester en juf. Als de school dicht is, kunnen we het weer anders doen, maar nu moet het even zo." Het is voor iedereen ook heel duidelijk wennen dat ze zich alleen met de lesstof mogen bezighouden en geen vragen mogen stellen over andere dingen - en zich al helemaal niet bemoeien met de vragen van broer en zussen.
T-shirts weer uit - de school is afgelopen
Het is voor ons als ouders nog erg onwennig om uithet docentenboek te moeten voorlezen wat precies de bedoeling is, maar de instructies zijn erg duidelijk. Het valt ons op hoe gretig en geconcentreerd iedereen aan de gang is. Aan het eind van de les de opgaven nakijken en een plaatje uitzoeken voor in het schrift. Net echt! We vragen ons af hoelang dat zo zal blijven. Nu is alles tenslotte nog nieuw, maar zo enthousiast zullen ze vast niet elke dag zijn. Het gaf een vreemd soort voldoening toen de les afgelopen was en de t-shirts weer uitmochten. Al met al waren we bijna 2 uur met school bezig geweest. Een veelbelovend begin!
Daarna was het tijd voor een overheerlijk bord pasta en even uitbuiken. De middag hebben we tot groot vermaak van de kinderen gebruikt voor gymles. "Dinsdag weer!" was de reactie.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten