Nog 4 weken

Nog even en we gaan weg - met het hele gezin (Eric, 46 jaar, Marjolein, 42 jaar, Micky, 11 jaar, Fleur, 9 jaar en Daan, 8 jaar) voor een half jaar. Na 2 jaar dromen, stoute schoenen, plannen maken, knopen doorhakken, voorbereiden en regelen is het moment bijna aangebroken!

Het komt nu wel in sneltreinvaart dichterbij. Het gevoel van 'we hebben nog alle tijd' is nu wel voorbij. De sprong in het diepe ligt niet langer aan de horizon, maar voor onze neuzen. Het grote avontuur lonkt niet langer, het zuigt en trekt! De wijde wereld in voor 6 maanden - onze droom achterna. Brazilie: Salvador, Amazone, Pantanal; Argentinie: Izagua, Bariloche, Patagonie, Buenos Aires; Zuid-Afrika: Kaapstad, Oostkaap, Kruger; Mozambique: Maputo, Malawi, Ethiopie, Rome, thuis. En dan gewoon Nieuwjaar vieren als alle jaren. Maar met een hoofd vol nieuwe ervaringen. Het zal nooit meer hetzelfde zijn.

Het klinkt allemaal heel gepland als je bovenstaande leest. Maar dat is niet echt zo. Het is voor ons niet meer dan een leidraad. We hebben begrepen dat een wereldreis vooral hetgeen is dat je overkomt. Life is what happens while you're busy making plans. Daarom maken we maar zo min mogelijk plannen en nemen dito bagage mee. Zo blijft er ruimte voor alle nieuwe ervaringen die we onderweg zullen opdoen. Het gaat om de reis, niet om de bestemming. Het gaat om de toevallige ontmoeting, het geluk dat in de kleine dingen zit, alles wat je niet kunt plannen. Daarom gaan we dit doen, dit ervaren.

Maar goed, terug naar de nuchtere realiteit. De afgelopen weken zijn we behoorlijk lekgeprikt voor alle vacinaties. De tropenmedicijnkist wordt gevuld - antibiotica, diarree, malaria, deet. Rugzakken gekocht, schoeisel voor barre tochten, fleecen, windjacks. Magnesiumsticks, waterdichte opbergzakken. Langzamaan worden we steeds nerveuzer! Nog minder dan twee weken en ik stop met werken. Nog minder dan vier weken en school stopt. Nog minder dan vijf weken en we zijn weg!

Vol verlangen klopt ons hart...